Regularność wypłaty świadczenia nie przesądza o jego charakterze

Socjalny cel świadczeń wyłącza możliwość uznania ich za ukrytą formę przychodu. Nie ma znaczenia, że były wypłacane co miesiąc wraz z wynagrodzeniem.

Świadczenia finansowane z Zakładowego Funduszu Świadczeń Socjalnych (ZFŚS) nie podlegają oskładkowaniu, jeżeli zostały przyznane zgodnie z kryteriami socjalnymi, uwzględniającymi sytuację życiową i materialną pracownika. Odmienna kwalifikacja jest możliwa jedynie wtedy, gdy ich socjalny charakter okaże się pozorny.

Takie stanowisko wyraził Sąd Apelacyjny w Poznaniu, III Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w wyroku z 28 grudnia 2023 r. (sygn. akt: III AUa 1407/22).

Sprawa dotyczyła sporu pomiędzy spółką a organem rentowym w przedmiocie ustalenia podstawy wymiaru składek na ubezpieczenia społeczne i zdrowotne pracownika.

ZUS wydał decyzję, w której włączył do podstawy wymiaru składek kwoty wypłacane Pracownikowi z ZFŚS tytułem tzw. zapomogi zwykłej, uznając, że świadczenia te nie miały charakteru socjalnego i nie podlegały wyłączeniu z podstawy wymiaru składek.

U odwołującej spółki funkcjonował Zakładowy Fundusz Świadczeń Socjalnych, którego środki dzielono na comiesięczną zapomogę zwykłą stanowiącą 90 proc. funduszu oraz bezzwrotne zapomogi losowe z pozostałych 10 proc. Prawo do zapomogi zwykłej powstawało po jednorazowym złożeniu rocznego oświadczenia o dochodach na członka rodziny, na podstawie którego pracownik był przypisywany...